Мит: Доберманот се обраќа против стопанинот.

Факт: Кога правилно се одгледува, воспитува и тренира , Доберманот е мило, лојално, семејно ориентирано куче , кое што нигогаш не би си помислило да врши такви нешта. Единствената причина, при која што Доберманот се обраќа кон некои се должи на недобриот однос. Тоа не е нешто уникатно за Доберманот, а секое животно, човекот вклучувајки ќе се заштити кога го заплашуваат.

Мит: Доберманот е добро куче кога тоа е младо, но кога тоа ќе поотстарее, нивниот череп запира да расте, но нивниот мозок не. Тогаш нивниот мозок се издува под черепот и тие ги напаѓаат луѓето.

Факт: Тоа физички е невозможно. Доберманот е куче како Златното ловдџијско куче. Тие ги имаат истите коски и нервна структура, Кога кучешката глава ќе запре да расте, запира и мозокот да расте.  

Мит: Ако сакаме доберманот да биде заштитник- чувар, ние трба да го направиме.

Факт: Доберманот е природно заштитник на семејството и куќата. Ништо не треба да се прави во тој аспект.

Мит: Ако сакаме Доберманот да не заштитува од непознати, треба да го чуваме далеку од луѓето освен семејството.

Факт: Доберманот, кој што не е погодно запознат со општеството, социализиран, веројатно нема да ве заштити. Тој ќе е многу  уплашен од чудните нешта и луѓето. Секој Доберман треба да биде правилно социализиран. Носете го вашето малечко куче на различни места, како кучешки магазин, пазарни центри, улици  каде што ќе му помогне да биде уверен во чудната заобиколувачка средина. Треба да го запознавате со колку што се може повеќе  различни луѓе и ќе видите , дека тој ќе одговори пријателски. Заштитниот му инстинкт е природен и нема да биде преправен, кога го запознавате со пријатели или луѓе на улицата.

НАЗАД